Stel de mens even voor als een auto. Ontworpen om te bewegen, te verbinden, en zich aan te passen binnen bedding. Maar in een wereld zonder bedding, zonder afstemming, zonder waarheid… rijdt die auto steeds harder richting een muur.
Want de ziel verlangt naar verbinding.
En waar liefde ontbreekt, zoekt de mens vervanging.
Waar afstemming ontbreekt, zoekt de mens prikkels.
Waar waarheid ontbreekt, zoekt de mens vluchtwegen.
En zo gebeurt het dat seksualiteit het laatste overgebleven pad wordt.
Niet omdat de mens primair seks zoekt, maar omdat:
- Seks de meest intense vorm van ‘verbinding’ lijkt te bieden
- Seks de grens opzoekt waar voelen en verdwijnen samenkomen
- Seks de kortste illusie van bedding geeft: tijdelijk, intens, maar leeg
De auto crasht dus niet omdat hij ‘fout’ rijdt.
Hij crasht omdat de weg ophoudt waar bedding had moeten zijn.
Jezus is in deze metafoor niet de verkeersregelaar, niet de vangrail, niet de snelheidsmeter.
Jezus is de bedding zelf.
De plek waar liefde niet gezocht hoeft te worden omdat ze al aanwezig is.
Waar waarheid niet gevonden hoeft te worden omdat ze al geleefd wordt.
Waar de auto niet hoeft te racen, maar eindelijk mag rusten.
Zonder Jezus-bedding, zoekt de mens altijd naar seks.
Met Jezus-bedding, herkent de mens dat hij altijd al verbonden was.
En dat is waarom verbinding zonder bedding vaak eindigt in seksualiteit… totdat echte bedding wordt gevonden.